Αφιέρωσα τρεις ώρες για να δω το debate των πολιτικών αρχηγών. Δε θα σας ζαλίσω με τα γνωστά και τετριμένα (δεν έγινε διάλογος, δεν πήραν ξεκάθαρες θέσεις). Αν κάποιος θέλει να δει πολιτικές αψιμαχίες ας παρακολουθήσει τις συνεδρίες της Βουλής. Αν κάποιος πάλι θέλει να μάθει τις θέσεις των κομμάτων με κάθε λεπτομέρεια, ας διαβάσει τα προγράμματά τους. Αυτό που θέλω να πω είναι πως το debate ήταν πραγματικά ενδιαφέρον και άξιζε τις τρεις ώρες που αφιέρωσα. Δεν αστειεύομαι! Πραγματικά, βλέποντας το debate ο (σκεπτόμενος) πολίτης θα μπορούσε να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη γνώμη για κάθε κόμμα. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις απαντήσεις των κομμάτων για το περιβάλλον.
Ο Καραμανλής αφού μας έκανε πολλά νοήματα και κούνησε τα χέρια προσπάθησε να μας εξηγήσει πως η βίλα του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ δεν είναι παράνομη (κι ας πλήρωσε διάφορα πρόστιμα στην πολεοδομία). Ήθελε να χτίσει δύο βίλες αλλά έκανε μία, ήθελε μια αλλά μεγάλη και έκανε μικρή, δεν κατάλαβα να σας πω τη αλήθεια. Το συμπέρασμα που έβγαλα ήταν πως το κόμμα του κυρίου Καραμανλή έχει αναθέσει την περιβαλλοντική πολιτική σε ένα υπουργό που τον ενδιαφέρουν τα χτισίματα, η εκτροπή του Αχελώου για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους, οι αυτοκινητόδρομοι και η πυρηνική ενέργεια.
Ο Παπανδρέου κάτι ήθελε να πει για την πράσινη ανάπτυξη, όμως κάπου μέσα στην ανακατωσούρα που μπέρδευε τα λόγια του και ξεχνούσε τον χρόνο τον έχασα.
Η Παπαρήγα τα είπε πολύ ωραία. Να διαχωρίσουμε τις αυθαίρετες βίλες από τα αυθαίρετα των φτωχών μεροκαματιάρηδων, κανένα σχέδιο για τη ρύπανση και την εξοικονόμηση ενέργειας αν δε συμορφωθούν πρώτα οι μεγαλοβιομήχανοι και η ανακύκλωση να γίνεται μόνο από δημοτικές επιχειρήσεις, αλλιώς να μη γίνεται καθόλου. Δηλαδή εγώ μπορώ να μη βγάζω κάρτα καυσαερίων και πετάω τα σκουπίδια μου στο δρόμο όπου θέλω επειδή η ΒΡΩΜΕΞ ΑΕ ρυπαίνει;
Ο Τσίπρας μίλησε για την ανάπλαση στο Βοτανικό. Ξέχασε να μας πει όμως πως το κόμμα του έχει αλλάξει όχι και λίγες φορές τη θέση του για το θέμα. Από τη μία μιλούσε για κορμοράνους που ζουν στο Βοτανικό, μετά κατάλαβε πως υπάρχουν πολλοί παναθηναϊκοί ψηφοφόροι και συμφώνησε να γίνει το τσιμεντένιο γήπεδο αλλά όχι το τσιμεντένιο εμπορικό κέντρο. Γιατί; Οι “κορμοράνοι” δε θα ενοχλούνται απ’ το γήπεδο; Μήπως θα είναι πράσινο το γήπεδο (ε καλά πράσινο θα είναι!) σαν τον αυτοκινητόδρομο του Σουφλιά στον Υμηττό όπου τα άγρια πουλιά θα φωλιάζουν στις κερκίδες;
Ο Χρυσόγελος έκανε τρελά τσαλίμια με τις πάσες που του πετούσαν. Τον ρωτούσαν (οι μαλάκες) συνέχεια για ένα σλαβομακεδονικό αλφαβητάρι που είχε τυπώσει η ελληνική κυβέρνηση το 1925 για τις εκπαιδευτικές ανάγκες της υπαρκτής σλαβομακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα (βλ. Iakovos Michailidis, “Minority rights and educational problems in Greek interwar Macedonia: the case of the primer ‘Abecedar’” Journal of Modern Greek Studies (1996) 14: 329-343) και αυτός το γυρνούσε σε περιβαλλοντικά θέματα. Μετά έβγαλε ένα βαζάκι. Προς στιγμή νόμιζα πως θα μοίραζε βιολογικές μαρμελάδες στους παρευρισκόμενους, αλλά τελικά είδαμε πως ήταν νερό απ’ τον Ασωπό.
Άφησα για το τέλος τον Καρατζαφέρη επειδή ήταν ο καλύτερος απ’ όλους. Πράγματι, για το κόμμα του το περιβάλλον δεν αποτελεί προτεραιότητα. Στο πρόγραμμα του 2004 δεν είχε ούτε μία λέξη για το περιβάλλον, ενώ το 2007 δήλωσε πως η “πρασινάδα” δεν είναι στις προτεραιότητές του. Στο debate όμως πήγε προετοιμασμένος και μας δήλωσε πως το κόμμα του έχει αναπτύξει σημαντικές θέσεις για το περιβάλλον λόγω της συνεργασίας του με το κόμμα Οικολόγοι Ελλάδας, το παλαιότερο οικολογικό κόμμα στην Ελλάδα όπως μας είπε. Αυτό που ίσως δεν ξέρουν οι έλληνες πολίτες είναι πως οι Οικολόγοι Ελλάδας δεν είναι οικολογικό κόμμα αλλά κάτι γραφικοί τύποι που έχουν το κανάλι ΤΗΛΕΦΩΣ. Όποιος έχει παρακολουθήσει Τηλεφώς, γνωρίζει για τι είδους άτομα μιλάω. Μετά την “σταυρώστε με” Εφη Σαρρή και τον Ηλία Ψινάκη, ήρθε η σειρά των γραφικών του Τηλεφώς. Για να σας φύγει κάθε αμφιβολία πως πρόκειται περί γραφικών, αρκεί να διαβάσετε το πρόγραμμά τους που μιλάνει για βιοδιάσωση (;;!) και αποτοξίνωση με συχνά κλύσματα. Μου θύμισε κάτι γραφικούς δήθεν οικολόγους άλλων εποχών, το ΟΙΚΙΠΑΝ που κατέβηκε στις Ευρωεκλογές του 1989 με πρόγραμμα την υγιεινή διατροφή, το μασάζ, την αποτρίχωση και τα κλύσματα (βλ. Μιχάλης Μοδινός, “Ποιοί είμαστε τέλος πάντων;” Νέα Οικολογία, Οκτώβριος 1989, σελ. 6-7). Γι’ αυτό λοιπόν το νου σας! Αν μπει ο Καρατζαφέρης σε καμιά κυβέρνηση συνεργασίας και πάρει το υπουργείο περιβάλλοντος, θα πηγαίνουμε τοίχο τοίχο.
